برایم سیگاری روشن کن لای لبهایم بگذارو برو. در من تیمارستانی قصد شورش دارد.

یکی از بدترین هفتههای زندگیم رو دارم سپری میکنم. پشت سر هم خبر بد و اتفاقات بد تو کف چک اولیام که دومی میاد...
در حدی که الان میخوام برم لب رود راین داد بزنم خدایا چرا من؟ چرا اینجا؟ بعد هم موسیقی بوی پیراهن یوسف پخش بشه...
بعد بگم خدایا...چرا موسیقی بوی پیراهن یوسف؟ مگه این از کرخه تا راین نبود؟
بعد هم خدا با یه نا امیدی خاصی بگه:" تو هنوز مگه به من اعتقاد داری؟

.وقتی که هنگامِ پیاز خرد کردن دستات را میبری...
وقتی که اتاق مرتب کردنات ساعتها طول میکشد ...
وقتی که اسبابکشیای که یک روز کار دارد یک ماه طول میکشد...
وقتی که وسطِ یک درد و دل ناگهان دست به سینه به زمین خیره میشوی ...
وقتی که وسطِ جمع با شنیدن یک جمله یک اسم یک خاطره فقط فیزیکت در جمع باقی میماند و تمام فکر و حواست پرواز میکند و میرود...
وقتی که هنگامِ دیدن یک صحنهی فیلم که گریه دار نیست میزنی زیر گریه و همه با تعجب نگاهت میکنند...
وقتی که یک موسیقی از روی مبل بلندت میکند و پرتات میکند وسط یک عالم دیگر...یعنی حالت بد است.